خدایا اومدم بگم ممنونم....ممنونم به خاطر اینکه مامان رفت تا دیگه درد نکشه، تا من یه احترام خاص تر و ویژه تر برای همه مادرا قائل بشم ....ممنونم که بابا تنها موند تا قدر مامانو با تموم سلولهای تنش حس کنه و ما فرصت اینو داشته باشیم که فرزند خوب بودن رو بهش ثابت کنیم... ممنونم که گذاشتی حس کنم بابا خیلی دوسم داره....ممنونم که به خاطر انجام کارهایی که از توانم خارجه دچار دیسک کمر شدم که قدر سلامتیمو بدونم  و پنج روز تو خونه بمونم و سر کار نرم....ممنونم که عشق کودکیمو دوباره تو دلم زنده کردی و بهم فهموندی که به جای خوردن آرام بخش میشه نقاشی کشید...میشه رفت کلاس و تو یه محیط آروم مشغول طراحی شد و گذشت زمان رو حس نکرد.....ممنونم که احساس کمرنگ شدن دانسته هامو بهم دادی که که دوباره برم درس بخونم و حس کنم سلولهای مغزم به حرکت دراومدند.... ممنونم که خیلی اتفاقی منو رضا همو پیدا کردیم و حالا میخوایم با هم وارد هفتمین سال با هم بودنمون بشیم.... ممنونم که....

خدایا به خاطر همه اینا، همه داده هات و همه نداده هات که می دونم صلاحی هم توشه ممنونم.......